บทที่ 6 ยั่วให้อยากแล้วจากไป

“พี่เขตไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับภัทร! ไปเคลียร์คนของพี่ดีกว่าค่ะ โน่นกำลังเธอกำลังจ้องตาเป็นมันอยู่นู่น”

สิ้นเสียงหวาน มือหนาของสุดเขตก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กบางทันที แรงบีบหน่วงหนักทว่าร้อนผ่าวตรึงเธอไว้แน่น ชายหนุ่มตั้งท่าจะกระชากลากถูร่างบางให้ออกไปจากคลับตามคำขู่

“ปล่อยนะ!... พี่ไม่เห็นเหรอว่าแฟนพี่กำลังเดินมาตามแล้ว” เสียงหวานกลับรีบกระซิบห้ามขัดขึ้นเสียก่อน

สุดเขตชะงักสายตา หันไปมองตามที่สิริภัทรบอก ก่อนจะยอมปล่อยข้อมือบางให้เป็นอิสระทันทีเมื่อเห็นร่างอวบอัดของหญิงสาวร่วมโต๊ะเดินตรงดิ่งเข้ามา

“ทำอะไรอยู่คะพี่เขต เพื่อน ๆ ที่โต๊ะโน้นถามหากันใหญ่แล้วนะคะ ไปสนุกกันต่อเถอะค่ะ”

เพียงไม่นานสาวสวยหน้าอกโตเกินขนาดก็เดินเข้ามาเกาะแขนแกร่งพรางส่งสายตาจิกกัดมาที่สิริภัทร สุดเขตจำต้องเดินตามแรงฉุดกระชากกลับไป ทิ้งให้สิริภัทรยืนสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อข่มก้อนสะอื้นในอก

ในขณะเดียวกัน ทางด้านนอกผับ... ฐากูลกลับถูกปฏิเสธความสัมพันธ์อย่างหน้าตาเฉยด้วยคำพูดตัดรอนแสนเย็นชาจากแคเธอริน แต่เขาก็ยังไม่หมดหวังที่จะตามตื๊อหวังจะจีบแคเธอรินให้ได้ตามที่เพื่อนในกลุ่มท้าทาย เมื่อสบโอกาสและเห็นหญิงสาวเดินเลี่ยงมาทางมุมอับ ยังไงคืนนี้เขาก็ต้องได้ไลน์ของเธอไปอวดเพื่อน ๆ ที่โต๊ะ

‘ให้ตายเหอะ... ตั้งแต่เกิดมา เขาไม่เคยถูกผู้หญิงคนไหนปฏิเสธมาก่อนเลย!’ ฐากูลนึกในใจอย่างเดือดดาล เลือดอวดดีของเพลย์บอยหนุ่มพลุ่งพล่าน สองเท้าหนารีบก้าวตามตื้อขอคอนแทกต์ไลน์ของเธอไม่ลดละ แต่แคเธอรินกลับเดินหนีและทำท่าทีรังเกียจอย่างปิดไม่มิด

ความหงุดหงิดบวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ฐากูลขาดความยับยั้งชั่งใจ ชายหนุ่มตัดสินใจกระชากข้อมือเรียวแล้วดึงร่างเพรียวระหงเข้าไปในซอกตึกแคบ ๆ ที่ไร้ผู้คนเดินผ่าน มือหนาอีกข้างพุ่งเข้าไปปิดปากอิ่มของเธอไว้แน่นจนสนิท!

“อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยน่า...น้องแคท...” ฐากูลเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า นัยน์ตากรุ้มกริ่มจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่กำลังตื่นตระหนก ร่างกายแกร่งเบียดกระแซะเบียดกุมร่างนุ่มนิ่มจนแทบไร้ช่องว่าง

“อื้อ!!!... อ่อยน้า... อ่วยอ้วย!” แคเธอรินพยายามดิ้นรนขัดขืน และส่งเสียงอู้อี้ในลำคอเท่าที่จะทำได้ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความโกรธและหวาดกลัว

“พี่ปล่อยแคทก็ได้... แต่แคทต้องยอมให้ไลน์พี่มาก่อน” ฐากูลตั้งข้อแม้แววตาเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยอมคลายฝ่ามือออกจากปากหญิงสาวเล็กน้อย

“จะเอาไปทำไมไม่ทราบ!” แคเธอรินตวาดแหวทันทีที่หลุดพ้น

“อ้าว!!... ก็คนจีบกัน เค้ามีไลน์เอาไว้ทำไมล่ะจ๊ะ... หืม?” ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนชิดผิวแก้มเนียน

“พี่นี่ ทำตัวเหมือนพี่ไม่มีผิดเลยนะ คิดว่าแคทง่ายเหรอ ฝันไปเถอะ!” แคเธอรินไม่รู้จะสรรหาคำด่าที่เจ็บแสบที่สุด จึงได้เปรียบเปรยว่าเขาไม่ต่างจากสุดเขตเพื่อนรัก

“เร็ว!” ฐากูลเริ่มหมดความอดทน ดันร่างบางติดกำแพงตึกเย็นเฉียบจนเธอหนีไปไหนไม่ได้

แคเธอรินพยายามก้มศีรษะลงต่ำหวังจะลอดใต้ท่อนแขนแข็งแรงที่กั้นทางเอาไว้ แต่เสือผู้หญิงอย่างฐากูลรู้ทัน ชายหนุ่มตวัดวงแขนรวบเอวคอดกิ่วของหญิงสาวเข้ามากอดรัดไว้ในอ้อมอกแกร่งอย่างถือสิทธิ์ สัมผัสวาบหวามกึ่งบังคับทำเอาแคเธอรินเดือดดาลจนฟิวส์ขาด จนต้องจัดการกระทุ้งเข่าของเธอไปที่กล่องดวงใจเพื่อยุติการคุกคามของเขา

“โอ๊ย!!!” ฐากูลร้องลั่นออกมาสุดเสียง ใบหน้าคมคายบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดเจียนตาย เมื่อหญิงสาวลูกครึ่งแสร้งทำเป็นยอมสยบ ก่อนจะรวบรวมแรงทั้งหมดกระแทกเข่าเรียวเข้าใส่จุดยุทธศาสตร์หว่างขาของชายหนุ่มอย่างจังและรุนแรง!

แรงกระแทกทำเอาฐากูลหน้าเขียว หน้ามืดคล้ายจะเป็นลม สองมือหนาต้องปล่อยร่างบางเพื่อกุมเป้าตัวเองก้มตัวลงร้องโอดโอย ทว่าก่อนที่แคเธอรินจะสะบัดหน้าเดินหนี ฐากูลที่ยังพอมีฤทธิ์เหลืออยู่ก็เอื้อมมือไปฉุดข้อมือเธอไว้ได้ทัน

“นี่เธอ!... หยุดเดี๋ยวนี้นะ ยัยตัวแสบ! กล้าดียังไงมาทำฉั้น!” ชายหนุ่มคาดคั้น เสียงสั่นพร่าด้วยความจุก

“ถ้าอยากมากนัก... ก็ไปหาเงินซื้อกินเอา ไอ้ทุเรศเอ๊ย!!”

แคเธอรินตวาดลั่นด้วยความโมโหสุดขีด พร้อมกับก้มลงฝังคมเขี้ยวเคี้ยวขย้ำเข้าที่ท่อนแขนของอีกฝ่ายอย่างแรงจนจมเขี้ยว ฐากูลสะดุ้งสุดตัวด้วยความเจ็บจนต้องยอมปล่อยมือ หญิงสาวลูกครึ่งไม่รอช้า รีบสะบัดตัวแล้วออกวิ่งสับเท้าหนีกลับเข้าไปด้านในผับทันที

“ฝากไว้ก่อนเถอะยัยตัวแสบ!...” ฐากูลคำรามอย่างเข่นเขี้ยว เคี้ยวฟันด้วยความอาฆาตพรางกุมเป้ากางเกงสลับกับดูรอยกัดที่แขนด้วยความเจ็บใจ

ทันทีที่แคเธอรินวิ่งกระหืดกระหอบกลับเข้ามาในผับด้วยสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย สิริภัทรที่ยืนรออยู่ก็รีบเข้ามาซักถามด้วยความเป็นห่วง แคเธอรินจึงเล่าเหตุการณ์ที่เพิ่งถูกฐากูลลวนลามให้เพื่อนฟังอย่างละเอียดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

“นี่มันทำกันเกินไปแล้ว! ฉันว่าเราไปแจ้งความดีไหมแคท ให้ตำรวจลากคอมันเข้าคุกเลย” สิริภัทรบอกเพื่อนด้วยความโกรธแค้นแทน

“ไม่... ไม่ต้องหรอกภัทร อย่าให้เป็นเรื่องใหญ่เลย” แคเธอรินรีบปฏิเสธพัลวันพลางจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่

“อีกอย่าง ฉันก็เพิ่งจะแทงเข่าเข้าเป้าเขาไปเต็ม ๆ สะใจชะมัด ตอนนี้รีบกลับกันเถอะ อยู่ที่นี่ต่อไปไม่ปลอดภัยแน่”

สองสาวรีบจูงมือกันเดินเลี่ยงออกจากผับหรูทันที ทิ้งค่ำคืนอันร้อนแรงและเต็มไปด้วยเกมประชดรักไว้เบื้องหลัง โดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่รู้เลยว่า เพลิงราคะและความแค้นในใจของชายหนุ่มทั้งสองคนกำลังเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ และมันพร้อมจะแผดเผาพวกเธอในไม่ช้า!