บทที่ 72 ชดเชยความโหยหา NC

เขาเริ่มซุกไซ้ซอกคอนวลเนียนอย่างโหยหา คนที่หลับไปแล้วครางอือออรู้สึกอึดอัด เพราะถูกร่างกายใหญ่โตทาบทับเอาไว้ทั้งตัว

“พี่เขต... อย่าค่ะ ได้ไปเมื่อกี้ยังไม่พอหรือไง”

เขาประกบริมฝีปากลงมากลืนเสียงประท้วง เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าหาภายในจนทำให้เธอสั่นสะท้าน หมดสติสัมปชัญญะไปอีกหน ทุกครั้งที่ถูกเขาซุกไซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ