บทที่ 75 เพื่อนไม่เล่นด้วย

“ภัทรครับ...ผมว่าคุณกลับไปพร้อมสามีคุณเถอะครับ” วิศรุตเอ่ยน้ำเสียงนุ่มนวลเยือกเย็น ผิดกับสุดเขตที่กำลังยืนตระหง่านเหมือนยักษ์วัดแจ้งที่พร้อมจะพังทลายทุกอย่างตรงหน้า ราวสวรรค์กับนรกเลยทีเดียว

สุดเขตตาโตด้วยความโทสะ เมื่อได้ยินสรรพนามและน้ำเสียงสนิทสนมที่ชายหน้าไหนก็ไม่รู้ใช้เรียกภรรยาของเขา เขากำหมั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ