บทที่ 105 ตอนที่105

คีแกร์นค่อยๆ ถอนจูบอ้อยอิ่งอย่างสุดแสนจะเสียดาย แต่ยังไม่ยอมผละลุกไปไหน เขาเงยหน้าขึ้นมองคนมาขัดจังหวะตาขุ่น หากคนเป็นพี่ไม่ได้รู้สึกรู้สมกับสายตายเอาเรื่องของน้องชายใดๆ ทั้งสิ้น เควินยืนพิงไหล่กับกรอบประตูห้องสบายๆ พลางส่งสายตาสีน้ำทะเลที่ถอดพิมพ์เดียวกันออกมาจ้องสองร่างตรงโซฟาวาววับ พร้อมแย้มยิ้มน...