บทที่ 172 ตอนที่172

สปีดโบตลำใหญ่กลับมาจอดเทียบชายหาดหน้าโรงแรมอีกทีก็ค่ำพอดี คีแกร์นอุ้มคนหน้าบูดลงมาจากเรือพาก้าวยาวๆ กลับขึ้นไปยังห้องพักด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลา ปากก็กระซิบง้องอนใส่หูคนในอ้อมแขนยิ้มๆ

“ไม่เอาน่า! อย่าทำหน้าแบบนี้สิ พรุ่งนี้เราค่อยไปกันใหม่ก็ได้”

“ไม่ไปแล้ว! ไม่ดูอะไรทั้งนั้นแหล...