บทที่ 205 ตอนที่205

ชั่วครู่อวัสดาถึงพนมมือลงกลางอกของบิดา แล้วเอ่ยออกมาพร้อมน้ำตาค่อยๆ ไหลลงมาอาบแก้มนวล

“หนูดาขอโทษนะคะที่ทำให้ปาป๊าเสียใจ”

“ไม่เอาไม่ร้องนะลูก หนูดาคนเก่งของปาป๊าไปไหนแล้วนะเนี่ย แล้วใครบอกกันฮึ! ว่าปาป๊าเสียใจ”

มือใหญ่ขาวสะอาดประคองแก้มนุ่มของลูกสาวเอาไว้ ไล้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาให้แผ่วเบา ขณะที่ปากก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ