บทที่ 22 ตอนที่22

เช้าตรู่วันต่อมา ร่างระหงในชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อกล้ามสีขาวก็พาใบหน้าที่มีรอยฟกช้ำหลายแห่ง ทว่ากลับเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดีซอยเท้าลงมาจากบันไดกลางคฤหาสน์ พอลงมาถึงชั้นล่าง ดวงตาคู่สวยก็กวาดมองหาคนยึดโซฟาเป็นที่นอนทันที ทว่ากลับว่างเปล่าเหลือแค่กองหมอนกับผ้าห่มให้เห็นแค่นั้น

“เพิ่งจะหกโมงเอ...