บทที่ 26 ตอนที่26

หญิงสาวพยายามที่จะเบือนหน้าแดงๆ หนีลูกเดียว อยากจะขยับร่างหนีหากก็ไปไหนไม่ได้ เพราะแขนกำยำยังไม่ยอมคลายออกจากเอวเล็กแม้แต่วินาทีเดียว แล้วมือใหญ่ยังตามมาดันแก้มเรื่อให้หันกลับไปหาเขาอีกครั้ง และกวาดตาคมๆ สำรวจใบหน้านวลเนียนสีจัดช้าๆ พร้อมกับพึมพำออกมาเบาๆ

“แผลหายหมดแล้วนี่ จำได้ไหม โน้ตที่ผมเขียนฝา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ