บทที่ 46 ตอนที่46

“นี่ปล่อยเลยนะคนบ้า! ปล่อยสิ!”

เจ้าของประติมากรรมแสนงามตวัดเสียงเข้าข่มความอาย หากหน้าก็แดงก่ำลามเลียไปตลอดทั้งตัวอย่างปกปิดเอาไว้ไม่ได้ เธอพยายามดิ้นจะออกจากอุ้งมือใหญ่ให้ได้ แต่ดิ้นแขนแทบหลุดมือแข็งราวคีมเหล็กก็ไม่ยอมคลายลงสักนิด เธอจึงโผเข้ากอดรัดลำคอหนาเอาไว้แทน ก็ยังดีกว่าปล่อยให้เขามองเหมือนจ...