บทที่ 126 ธรรมชาติ

คนที่ชีวิตดูจะเต็มไปด้วยปริศนาทอดสายตามองทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถม้า ไม่กล้าแม้แต่จะก้มมองคนในอ้อมแขน ไม่คิดจะปริปากพูดอะไรเพราะไม่อยากได้ยินเสียงตัวเองพ่นถ้อยคำที่ล้วนผลักดันให้เรื่องราวเป็นไปในทิศทางที่ตัวเองต้องการออกมา...ยังไม่ใช่ตอนนี้

ท่ามกลางความเงียบงันต่างฝ่ายต่างลอบระบายลมหายใจอึดอัด

ทั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ