บทที่ 136 ครืนนน

คิดถึงตรงนี้ คนตั้งใจมาสืบหาความจริงก็ลอบระบายลมหายใจยาว ทั้งอึดอัด กระอักกระอ่วน ทั้งหงุดหงิดที่ตัวเองเอาแต่คิดเข้าข้างคล้อยตามพ่อค้าคำพูดคำจาลื่นไหลยิ่งกว่าหยดน้ำบนใบไม้มันเงารายนี้ง่ายๆ

อัยน์นาลอบกัดริมฝีปากด้านในลงโทษตัวเองและเพื่อดึงสติ

เธอเคยคิดว่าจะมองชายคนนี้อย่างเป็นธรรมมากขึ้น แต่แบบ...