บทที่ 149 ละไว้

พ่อค้านักขุดอัญมณีจึงแสร้งระบายลมหายใจยาว วางสีหน้าเหมือนเสียดายเต็มที่ “แหล่งอัญมณีน้ำงามที่เห็นอยู่นี่” เขาย้ำหนักแน่น ก่อนจะเลิกแขนเสื้อคลุมสีดำตัวยาวขึ้นเผยให้เห็นรอยแผลถลอกบนท่อนแขน แล้วเอ่ยต่อไป “หลังขุดเจาะได้อัญมณีประดับอาวุธกับเครื่องทรงครบตามจำนวนที่ต้องการ ต่อให้ขุดเหมืองลึกลงไปเท่าไห...