บทที่ 212 มันกำลังเคลื่อนไหว

อัยน์นาถูกทิ้งให้อยู่กับความมืดมิดและน่าสะพรึงกลัวสุดประมาณ

แม้พระจันทร์บนฟ้ายังส่องสว่างเหมือนเคย สถานที่แปลกตาแห่งนี้กลับดูมืดครึ้มจนน่าขนลุก รอบกายแว่วเสียงหวีดหวิวแปลกหู และยิ่งน่าสยองขวัญมากขึ้นเมื่อจู่ๆ ก็เกิดเสียงกรีดร้องแหลมเล็ก ดังโหยหวน ชวนให้ใจเสีย

เธอไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน แต่ค่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ