บทที่ 214 อมตะ

ร่างอ้อนแอ้นยันเท้าใส่ด้ามดาบกลางลำตัวเงือกปีศาจอย่างแม่นยำผลักร่างวิปริตให้ล้มหงาย จากนั้นก็เดินไปเก็บมีดสั้นที่ตกอยู่ใกล้ๆ กัน เงื้อง้าขึ้น แล้วปักลงกลางอกภัยคุกคามทันที!

“อึก...” คราวนี้นางเงือกตนเดิมไม่ได้กรีดร้องอีกแล้ว

ร่างใกล้ตายคลี่ยิ้มน้อยๆ จ้องมองเธอด้วยแววตาเปี่ยมสุข

เพียงชั่วอึดใจ...