บทที่ 217 เผด็จการ

ไม่นานเกินรอ หญิงสาวงดงามปีกขาวบริสุทธิ์พิลาศล้ำกว่าสามสิบชีวิตก็ร่อนลงบนระเบียงกว้างด้านนอกโถง

ไซรัสหันไปพยักหน้าน้อยๆ ให้โฉมงามผมทองข้างกาย เพียงเท่านั้น เจ้าหล่อนก็เดินนำหน้านางกำนัลขยับเข้าไปยืนเบื้องหน้าสตรีคนอื่นอย่างว่าง่าย

ทั้งสายตาและรอยยิ้มเข้าอกเข้าใจที่ทั้งสองมีให้กัน คล้ายน้ำกรด ร...