บทที่ 30 ค่อยพูด

คราวนี้คนป่วยไม่ตอบอะไร สิ่งที่เธอทำมีเพียงการทอดถอนใจอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะปล่อยให้พวกหญิงรับใช้ประคองร่างเปล่าเปลือยลงแช่น้ำอุ่นโปรยกลีบดอกไม้ แล้วเอนกายลงนอนสูดกลิ่นกุหลาบที่ชวนให้นึกถึงภาพชวนฝันเมื่อครู่ ตามประสาคนอ่อนแรง

“ช่วงบ่ายจะมีช่างตัดเสื้อเอาตัวอย่างผ้ากับแบบชุดสวยๆ มาให้คุณหนูเลื...