บทที่ 39 พาไปพบที

“ครั้งหนึ่งผมเคยเดินทางไปยังดินแดนแห่งทุ่งหญ้าไร้เจ้าของเหนืออัสกันด์ ที่นั่นมีดอกไม้มากมายผลิดอกเบียดเสียดกัน มองดูเผินๆ ก็งดงามดี แต่พอก้มดูใกล้ๆ ถึงได้รู้ ว่าดอกที่คอยแต่จะเบียดเสียดกันล้วนบอบช้ำ เน่าเสีย”

เธอยังคงสบตาเขาแบบเดิม เพื่อแสดงออกว่ากำลังฟังอย่างตั้งใจ และไม่รู้ไม่เข้าใจความนัยที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ