บทที่ 57 ลืมเวลา

ทั้งน้ำเสียงทั้งสีหน้าอัยน์นา แสดงออกชัดเจนว่าเกรงใจ

“ผมบอกแล้วนี่ครับ ว่ากำลังจะไปขอพบท่านเจ้ากรมอยู่พอดี” จู่ๆ พ่อค้าที่มาไม่แน่ชัดรายนี้ก็ชะงักปาก สีหน้าคล้ายลังเลบางเรื่อง ทำเอาอัยน์นาเผลอจับจ้องอย่างลืมตัว

“มีเรื่องไม่สบายใจอะไรรึเปล่าคะ” เธอรีบถาม แววตาซื่อใส น้ำเสียงเป็นห่วง

“แค่เรื่อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ