บทที่ 27 ฮันนีมูน (2)

ตื่นเช้าวันต่อมาทั้งสองมองหน้ากันด้วยความเขินอายเล็กน้อย แต่รมณผู้ซึ่งห้าวหาญปรับตัวได้เร็ว อันที่จริงเรื่องนั้นก็ทำให้ฟินได้อยู่นะ ตอนแรก ๆ ก็ยังคงต้องปรับตัวเข้าหากันบ้างเมื่อทุกอย่างไหลลื่นก็ถือว่าเป็นไปได้ดีอย่างมาก แต่ก็รู้สึกว่าจะหักโหมเกินไปหน่อย

“อย่าคิดมากค่ะ เดี๋ยวเราต้องทำบ่อยๆ จะได้คุ้นเ...