บทที่ 108 บทที่ 22 (3)

อาคิราหายไปจากตรงนั้นแล้ว เขาเดินกลับเข้า ‘เรือนหอ’ ของเขาไปด้วยความสบายใจ

สายฝนเริ่มโปรยลงมาเป็นละอองบางๆ โมรียังคงเหลียวมองเกาะที่เริ่มจะห่างไกลออกไปทุกที หยาดน้ำตาย้อนกลับเข้าไปในอก ท่วมท้นดวงใจอันแสนจะอ่อนแอและบอบบาง

เริ่มแล้วสินะ ชีวิตที่ไม่มีเขา... ชีวิตเหงาๆ เดียวดาย

มือเล็กบอบบางยกขึ้นทาบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ