บทที่ 116 บทที่ 24 (1)

อาคิราหยุดยืนห่างจากเธอราวหนึ่งเมตร โมรีพยายามไม่หลบตาและมองไปที่เขาด้วยแววตาว่างเปล่า รอยยิ้มแห้งแล้งตามมารยาทถูกส่งไป พร้อมกับเสียงในหัวใจดวงน้อยที่เตือนตัวเองว่า

‘เขา’ ก็แค่คนที่เธอ ‘เคย’ รู้จักเท่านั้น

“นายหัวมาที่นี่มีธุระอะไรให้ช่วยหรือคะ”

เสียงหวานที่เอ่ยถามฟังแล้วช่างบาดหัวใจนัก อาคิรากลื...