บทที่ 119 บทที่ 24 (4)

เสียงอุทานดีใจที่ดังให้ได้ยิน มันมาพร้อมกับฝ่ามืออบอุ่นที่ลูบไล้ทั่วดวงหน้าอย่างถนอม โมรีหลับตาลงอีกครั้งพร้อมถอนใจยาว แม้จะเพิ่งลืมตาตื่นแต่เธอกลับรู้สึกว่าน้ำตาไหลออกมาที่หางตา แล้วก็มีใครสักคนเช็ดมันออกให้ ซึ่งก็น่าจะเป็นเจ้าของเสียงที่บอกเธอออกมาว่า

“นิ่มอย่าร้องไห้ไปเลยนะ ตอนนี้ก็ปลอดภัยแล้ว เ...