บทที่ 22 บทที่ 5 (1)

“เอ๊ะ... อ้าวคุณอัค” ความประหลาดใจแกมดีใจนั้นได้เกิดขึ้น เมื่อโมรีเงยหน้าขึ้นมองจากแจกันดอกไม้ในเคาน์เตอร์ แล้วเห็นหน้าของคนที่ได้แต่โทรศัพท์คุยกันมาสองสามวันแล้ว วันใหม่ที่นั่งอยู่บนโต๊ะใกล้กับเคาน์เตอร์เงยมองก่อนส่งยิ้มแล้วค้อมศีรษะเป็นเชิงทักทายเขา ก่อนที่จะลุกขึ้นถือเอาสมุดบัญชีเดินหายเข้าไปในห้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ