บทที่ 45 บทที่ 9 (5)

อาคิราพูดราวกับจะรู้ถึงใจของเธอ มือใหญ่เอื้อมมาช้อนคางมนให้แหงนเงยขึ้นมอง ใบหน้าคมคายเคลื่อนเข้ามาใกล้ ดวงตาเขายังจับจ้องมองสบกับเธอไม่กะพริบ พลอยทำให้แก้มสาวซับสีเลือดด้วยความอาย แต่จะเบี่ยงหลบก็ทำไม่ได้ เพราะมือแข็งแรงนั่นบังคับกึ่งประคองไว้กลายๆ

ดวงตาคู่สวยค่อยพริ้มหลับลง และริมฝีปากหยักก็ประทับ...