บทที่ 68 บทที่ 14 (3)

แพรไหมมองคนพูดอย่างชื่นชม และอาทิตย์ก็แค่ยิ้มตอบ ทั้งสองคุยกันถึงเรื่องที่กำลังจะเกิด เลยไม่รู้ว่าคนหลับรู้สึกตัวแล้ว ขณิกากลั้นสะอื้นสุดกำลัง อาทิตย์ช่างดีกับเธอเสมอต้นเสมอปลาย แม้เธอจะผิดพลาดแต่เขาก็ไม่เคยรังเกียจเขาเป็นเหมือนแสงตะวัน และเด็กสาวก็คิดเช่นนี้มาตลอดว่า... เขาเป็นดวงอาทิตย์ของเธอแค่คน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ