บทที่ 76 บทที่ 16 (1)

โมรีรู้สึกราวกับไร้กระดูก เรี่ยวแรงเธอถูกสูบหายไปจนหมดสิ้น ได้แต่พึ่งพิงเรือนร่างใหญ่โตไว้เป็นที่พึ่ง วงแขนบอบบางโอบกอดรอบลำคอแข็งแรง มือน้อยกำยึดเส้นผมหนานุ่ม ขยำทึ้งด้วยความเสียวซ่านแทบขาดใจ

“คุณอัค”

เธอพร่ำร้องเรียกชื่อเขาราวกับจะยึดเหนี่ยว ก่อนที่ความรู้สึกสุดท้ายจะถูกบดขยี้และแตกสลาย ราวกับพล...