บทที่ 33 หนีกลับบ้าน

“คุณ!”

ดนัยจำได้จากภาพข่าว และเคยเห็นหน้าค่าตาเมลวินผ่าน ๆ ตามข่าวในแวดวงธุรกิจ ผู้สูงวัยมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาไม่ชอบใจนัก

“แดนดินแค่ไปทำงานที่คลับเพื่อหารายได้พิเศษเท่านั้น”

“ทำงาน?” ดนัยมองหน้าลูกชายด้วยสงสัยว่างานในคลับ มันจะเป็นอะไรนอกจากเด็กนั่งดริ๊ง นั่นมันยิ่งกว่าการเป็นเด็ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ