บทที่ 36 คุณหลอกผม

“ใจเย็นเจ้าเด็กน้อย”

เมลวินกระซิบเสียงพร่า ยันร่างกายขึ้นมานั่งชันเข่า เขาค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตยับย่น เพราะถูกคนตัวเล็กบีบขยำไม่ยั้งมือ ไม่นานมันก็ถูกเหวี่ยงลงไปกองข้างเตียง

กางเกงสแล็กผ้าเนื้อดีถูกรูดออกจากขา แล้วใช้ปลายเท้าตวัดออกไปไกล ร่างใหญ่จึงเหลือเพียงชั้นในสีขาวสะอาดตา แต่ทว่า…

มันตุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ