บทที่ 47 สับสน

ในขณะที่เพียงพบกำลังจะออกจากบ้านเพื่อไปมหาวิทยาลัย น้องชายอย่างกรภัทรที่ควรจะไปโรงเรียนมอปลายกลับเพิ่งจะเข้าบ้าน พี่ชายอย่างเขาจึงอดไม่ได้ที่จะต่อว่า

“ทำไมไม่ไปโรงเรียน”

“ไม่ต้องมายุ่ง”

เด็กหนุ่มเหวี่ยงใส่พี่ชายก่อนจะล้มตัวลงนอนในห้องรับแขก กรภัทรปิดเปลือกตาปล่อยร่างจมลงในโซฟาตัวใหญ่ โดยไม่สนใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ