บทที่ 50 หลงกลเธอแล้ว

“ไง”

เมลวินส่งยิ้มให้เพียงพบ พูดคุยกันสองสามประโยค ก่อนจะขอตัวเดินแยกออกมา  

เพียงพบมองตามหลังคนที่เขารักอย่างเจ็บปวด และแน่นอนว่าน้องชายอย่างกรภัทรที่จับสังเกตอยู่นานก็อดที่จะประชดประชันไม่ได้

“เคยบอกแล้วไง ว่าคนพวกนั้นมันไม่มีวันจริงจังกับมึงหรอก สักวันเขาก็มีคนใหม่”

“คุณเมลวินไม่ใช่คนแบบนั้น ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ