บทที่ 91 คุ้นตา

“คุณเมลวิน”

แดนดินตะโกนเรียกเสียงดังจนทำให้นักดนตรีต้องเงยหน้าขึ้นมามอง ไม่เพียงเท่านั้น เขากลายเป็นที่จับตาของนักท่องเที่ยวที่ออกันอยู่ในบริเวณนั้นด้วย

“ขอโทษครับ ขอโทษครับ”

ก้มศีรษะให้รอบวง ก่อนจะรีบตามชายคนนั้นที่หมุนตัวเดินหนีออกไปเสียแล้ว

“คุณเมลวินแน่ ๆ”

แดนดินมั่นใจว่าคนคนนั้นต้องเป็นเมล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ