บทที่ 22 บรรยากาศรอบตัวที่แปลกประหลาดไป

ไปรยายิ้มกว้างแล้วลุกขึ้นไปเข็นเก้าอี้รถเข็นมาใกล้ๆ เพื่อประคองแม่ให้นั่งบนรถเข็น “ถ้าอย่างนั้นให้หนูไปส่งแม่ที่บ้านก่อนค่อยออกไปซื้อของมาเตรียมถวายสังฆทานนะคะ”

“ก็ได้จ๊ะ ให้ต๊ะไปเป็นเพื่อนซิลูก”

ไปรยาถอนหายใจเหนื่อยๆ “ต๊ะหายไปไหนไม่รู้คะติดต่อไม่ได้เลยสงสัยต้องชวนเจฟฟ์ไปแทนแล้วละค่ะ”

คุณบุษบาพย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ