บทที่ 24 ผมขอโทษ

ฟรานเชสโก้หัวเราะเบาๆ ไม่รู้ว่าเผลอคิดถึงเด็กนั่นได้ยังไง เด็กเหรอ ไม่ใช่ซิ เป็นสาวแล้วก็สวยมากด้วย เมื่อก่อนเขาไม่เคยสนใจอ่านประวัติอะไรของไปรยาเลยด้วยซ้ำทำทุกอย่างไปตามหน้าที่คอยเช็คแค่ผลการเรียนและจัดการโอนเงินให้เท่านั้น แล้วนี่มันก็ไม่ใช่นิทานเรื่องคุณพ่อขายาวที่จะมาสร้างความประทับใจให้เด็กๆ เพ...