บทที่ 39 ไม่ใช่แบบนั้น

ไปรยาชอบท่าทางขัดเขินของเขาและรู้สึกถึงอำนาจของตัวเองที่มีอยู่เหนือชายหนุ่ม เธอขยับตัวไปนั่งบนตักของเขาแล้วประคองใบหน้าเขาไว้ เวลานี้ไม่มีคำพูดใดเหมาะกับการกระทำอีกแล้ว เธอบรรจงจูบเขาที่เปลือกตาทั้งสองข้างแล้วค่อยๆ เคลื่อนริมฝีปากไปทั่วไปใบหน้าคมเข้มจนได้ยินเสียงเขาครางในลำคอ

“ไปรยา...” เขาครางอย่าง...