บทที่ 5 มรดก
ก็เหมือนเมื่อคืนนั้นแหละ เธอไปเป็นพริ้ตตี้ให้เครื่องดื่มผสมแอลกอฮอร์ยี่ห้อหนึ่งแล้วก็ถูกขี้เมาพยายามลวนลาม ความจริง เธอว่าเธอจัดการรับมือกับเรื่องพวกนี้ได้สบายๆ อยู่แล้ว ถ้า...ถ้าสู้กันแบบตัวต่อตัว
‘ผมแค่คิดว่าเราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า’
ภาพชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ก็ผุดขึ้นมาในสมอง เธอควรขอบคุณที่เขาเข้ามาช่วยแต่เขาดูมาดเข้มเหมือนพวกเทพบุตรแวมไพร์หรือไม่ก็เจ้าชายจากยุโรปที่มีดวงตาเจ้าเล่ห์ผสมความเจ้าชู้และมีพลังดึงดูดบางอย่างจนเธอต้องหาทางถอยห่างให้เร็วที่สุด
“ไป๋เก็บเงินได้พอสำหรับเช่าชุดครุยแล้วก็น่าจะเลิกงานนั้นน่ะ” เสียของเจฟฟ์ทำให้ไปรยาตื่นจากภวังค์ เขาเตือนด้วยความเป็นห่วงเช่นทุกครั้ง
“ฉันสมัครงานไว้แล้วล่ะ ถ้าได้งานประจำเมื่อไหร่ฉันสัญญาว่าจะเลิกเป็นพริตตี้”
ไปรยายกมือชูสองนิ้วทำท่าสัญญาแบบลูกเสือทำให้เจฟฟ์หัวเราะเบาๆ แต่นริศกลับมองด้วยความหงุดหงิด เขาอยากเรียนจบเร็วๆ มีงานทำและการเงินมั่นคงไม่ต้องขอเงินน้าใช้อย่างทุกวันนี้ นริศได้แต่ถอนหายใจหนักข่มความหงุดหงิดไว้ในใจ
ถ้าเขาพร้อม เขาจะบอกรักไปรยา.
อันโตนิโอ ซิวีลิอาโน่ บุตรชายคนโตของตระกูลซิวีลิอาโน่เดินเข้ามานคฤหาสน์ด้วยท่าทีเหนื่อยๆ เพราะเขาเพิ่งกลับมาจากประชุมงานที่บริษัทฯ อยากจะอาบน้ำอุ่นให้สบายเนื้อสบายตัวเสียหน่อยแต่สายตาก็เหลือบไปเห็นน้องชายนอนเหยียดขายาวอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขก
“ทำไมมานอนหมดอาลัยตายอยากแบบนี้ล่ะไม่สมกับเป็นนายเลยนี่ ฟรานเชสโก้”
ฟรานเชสโก้ ซิวีลิอาโน่เปิดเปลือกตาแล้วถอนหายใจหนักๆ แขนที่ยกวางบนหน้าผากอยู่แล้วไม่มีท่าทางจะเลื่อนลง อันโตนิโอก้มมองน้องชายแล้วกลั้นหัวเราะ เขาดึงแขนน้องชายออกแล้วนั่งลงข้างๆ จมูกเขาขยับฟุดฟิดกลับกลิ่นเหล้าที่โชยมาจากน้องชายของเขา
“อาบเหล้าแล้วหรือไง”
“เรื่องของฉันน่า” ฟรานเชสโก้พูดอย่างหงุดหงิดแล้วลุกขึ้นนั่ง
“ได้รับมรดกมาตั้งหลายล้านทำไมทำหน้าเหมือนแบกโลกไว้เล่า” อันโตนิโอตบไหล่น้องชายเบาๆ
“มรดกบ้าๆ แบบนั้นไม่เห็นอยากได้”เขาแหงนหน้าให้คอพาดไปกับพนักโซฟา “ไม่รู้ลุงโทนี่คิดอะไร”
“ก็คงคิดดีแล้วละมั้ง” อันโตนิโอยิ้มที่มุมปาก “มันไม่เลวร้ายนักหรอก”
“อะไร”
“ก็แต่งงานไง”
“อย่ามาพูดคำๆ นี้กับฉันเลย” คราวนี้ฟรานเชสโก้ดูจะหัวเสียจริงๆ แต่พี่ชายกลับหัวเราะร่า
“เอาน่า...ฉันเชื่อว่าลุงโทนี่ต้องคิดดีแล้วถึงได้เสนอเงื่อนไขนี่ให้นาย”
“พูดเข้าไป” ฟราสเชสโก้ทำหน้ายุ่งก่อนจะลุกขึ้นยืน “กำจัดฉันออกไปจากตระกูลได้คงดีใจละซิ”
“ก็ใช่นะซิ”
ฟรานเชสโก้ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงพี่ชายที่แก่กว่าแค่ปีเศษเท่านั้น เขาบ่นพึมพำแล้วเดินขึ้นมาที่ห้องนอนของตนเอง ‘ได้อาบน้ำอุ่นคงดีขึ้น’ ชายหนุ่มบอกกับตัวเองแล้วเปลื้องเสื้อผ้าของตนออกกองกับพื้นแล้วเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ
น้ำจากฝักบัวไหล่ผ่านจากศีรษะค่อยๆ ไหลไปตามเรือนร่างเปลือยเปล่า แม้จะผ่านมาหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ แล้วแต่เขายังคงมึนๆ งงๆ กับพินัยกรรมพิลึกๆ ของลุงโทนี่
จะว่าไประหว่างเขากับ โทนี ลินตันหรือลุงโทนี่ ไม่ได้มีความผูกพันกันทางสายเลือดแม้แต่น้อย ไม่ได้เป็นญาติกันอีกด้วยแต่ที่เขาสนิทสนมกับโทนี ลินตัน เพราะเขาเป็นลูกค้าคนหนึ่งในความคุ้มครองของตระกูลซิวีลิอาโน่และเป็นเพื่อนของพ่อเขา ลุงโทนี่แต่งงานมีภรรยาที่ร่างกายอ่อนแอไม่สามารถมีลูกได้ แต่ถึงไม่มีลูกก็มีหลานซึ่งเป็นญาติทางฝั่งภรรยา แต่เมื่อราวๆ ยี่สิบสองปีที่แล้วลุงโทนี่เดินทางมาขยายกิจการในเมืองไทย และเกิดมีความสัมพันธ์กับหญิงไทยจนตั้งท้องได้ลูกสาว มีเหตุผลบางอย่างที่ลุงโทนี่กลับมาอเมริกาโดยไม่ได้รับเอาสองแม่ลูกนั่นมาด้วย แต่ลุงโทนี่ก็ไม่ได้รับสองแม่ลูกนั่นมาอยู่ด้วย เขาไม่เคยไปก้าวกายเรื่องพวกนี้ แต่ทุกครั้งที่เขามาดูงานที่เมืองไทยลุงโทนี่จะฝากเงินจำนวนหนึ่งให้โอนเข้าบัญชีของผู้หญิงคนหนึ่งเขาคอยส่งข่าวความเคลื่อนไหวของสองแม่ลูกนั่นให้ลุงโทนี่อย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะเรื่องทุนการศึกษา
ลุงโทนี่เดินทางไปมาระหว่างอเมริกากับอิตาลี่อยู่นานหลายปีจนภรรยาเสียชีวิตลง ระหว่างที่ลุงโทนี่ต้องดูแลภรรยาที่เจ็บป่วยอยู่นั้น เขาได้เข้าไปดูแลกิจการของลุงโทนี่ตามคำร้องขอของลุงโทนี่เอง แต่เมื่อหลังจากภรรยาของลุงโทนี่จากไปก็เหมือนลุงโทนี่จะไร้เรี่ยวแรงที่จะใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ เขาจึงจำเป็นต้องช่วยจัดการบริหารงานให้ จนเมื่อราวๆ สามเดือนที่แล้วร่างกายที่เก็บความเจ็บป่วยไว้ล้นปรี่ก็ไม่สามารถทานทนความเจ็บป่วยนั้นได้
‘มรดกของคุณโทนี ลินตัน หลังจากแบ่งให้คุณโซเฟียและคุณโรเบิร์ตผู้เป็นหลานแล้วในส่วนของบริษัทและกิจการทั้งหมดของคุณโทนี ลินตัน ยกให้คุณ ฟรานเชสโก้ ซิวีลิอาโน่ เป็นผู้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว’
‘บ้าจริง เจ้าหมอนั้นมันไม่ใช่คนในสายเลือดของลุงโทนี่ ทำไมมันถึงได้สมบัติของลุงโทนี่’
‘ผมยังอ่านไม่จบเลยครับ’
‘อะไรอีก’
‘คุณฟรานเชสโก้ ซิวีลิอาโน่จะได้สมบัติทั้งหมดของคุณโทนี ลินตันก็ต่อเมื่อคุณฟรานเชสโก้แต่งงานกับบุตรสาวของคุณโทนี ลินตัน’
‘ลุงโทนี่มีลูกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน’
