บทที่ 18 ลูกของผมเอง

เหมราชเองก็มองหญิงสาวด้วยสายตาห่วงใย เพราะเธอดูเหมือนไม่อยากจะท้องอย่างไรอย่างนั้น หรือว่าเธอไม่ต้องการจะท้องกับผู้ชายที่เธอคบอยู่

ม่านฟ้าลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วเดินไปหาอันทิกา ก่อนจะคุกเข่าลงอย่างต้องการขอโทษเธอด้วยความจริงใจ เพราะเธอไม่รู้ว่าจะขอโทษหญิงสาวด้วยวิธีไหนแล้ว

“ทุกอย่างมันเป็นความผิดของฉันเอ...