บทที่ 39 ผมขอโทษนะ

จนเหมราชมองแล้วถึงกับทำตัวไม่ถูกเลย เพราะเขาก็ไม่คิดว่าในชีวิตของเขาจะเจอเหตุการณ์น่าอึดอัดแบบนี้

“เวรแล้วไงผู้พัน เต็มๆเลยงานนี้” หาญกล้าที่นั่งรอเป็นอันทิกาก็เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างพร้อมๆกับอันทิกา เขาจึงคิดว่าวันนี้รถไฟขบวนใหญ่ได้ชนกันเข้าแล้ว เขาจึงพูดออกมาเบาๆ

“คุณจะมาทำไมไม่บอกผมก่อน ผมจะได้ไปรั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ