บทที่ 4 ไว้ใจคนผิด
รถกระบะสี่ประตูสภาพกลางเก่ากลางใหม่กำลังเคลื่อนไปบนท้องถนนที่มีสภาพการจราจรค่อนข้างคับคั่งคิดขัด เนื่องจากวันนี้เป็นวันศุกร์ต้นเดือนที่คนมักจะออกไปจับจ่ายใช้สอยหรืิอทำธุรกรรมการเงินเยอะกว่าในช่วงกลางเดือนหรือปลายเดือนมากนัก
ไม่นับรวมกับที่ออกมาพักผ่อนหย่อนใจ ใช้เงินไปกับการซื้อความสุขให้กับตัวเองราวกลับเป็นวันศุกร์แห่งชาติ หลังจากผ่านการทำงานมาอย่างหนักในเดือนที่แล้วอีก
แต่นั่นไม่ใช่กับม่านมุก เงินทุกบาททุกสตางค์ของเธอตอนนี้ถูกเก็บหอมรอมริบเพื่อใช้เป็นค่าผ่าตัดรักษาให้กับแม่ ซึ่งรวมกันทั้งหมดแล้วมันก็ยังไม่พออยู่ดี เป็นเหตุให้วันนี้เธอต้องเดินทางไปหาเฮียสุชาติเพื่อจะคุยเรื่องขอกู้เงิน
หญิงสาวมองออกไปนอกกระจกรถอย่างร้อนใจด้วยเกรงว่าเฮียสุชาติอาจจะไม่ให้เธอกู้เงินเต็มจำนวนอย่างที่ต้องการ เพราะหนี้เก่าที่ยังติดค้างอยู่ก็มีจำนวนเรือนแสน
"หนูมุกหิวไหม เห็นว่าลางานครึ่งวัน รีบมาจนยังไม่ได้ทานข้าวเที่ยงเลย กินแซนวิชรองท้องไปก่อนนะ แล้วข้างหลังร้อนหรือเปล่า แอร์มันเดี้ยงหน่อยเลยไม่ค่อยเย็น พี่ยังไม่ได้เอาไปซ่อมเลย ทนอีกนิดเดี๋ยวก็ถึงแล้ว" พี่แสงเดือนพูดพร้อมกับหยิบกล่องแซนด์วิชยื่นให้เธออย่างห่วงใย
"ไม่ร้อนค่ะ ขอบคุณค่ะพี่เดือน" มือบางรับกล่องแซนด์วิชมาจากหญิงสาวที่นั่งข้างหน้า "แล้วพี่เดือนกับพี่ป้อมไม่กินหรอคะ" ม่านมุกไม่ลืมถามถึงพี่ป้อมปราบสามีของพี่เดือนซึ่งนั่งอยู่ประจำอยู่ตำแหน่งคนขับด้วย
"พี่สองคนกินข้าวมาแล้วจ้า" แสดงเดือนยิ้มให้พร้อมหยิบน้ำขวดเล็กให้หญิงสาวอีกครั้ง
"พี่ก็ยังอิ่มอยู่ หนูมุกตามสบายเลย" ป้อมปราบตอบหญิงสาวที่นั่งอยู่ทางด้านหลังด้วยเช่นกัน
"ค่ะ" ม่านมุกกินแซนด์วิชไปแค่สองชิ้นก็เริ่มอยู่ท้องแล้ว
ตามจริงแล้ววันนี้เธอนัดกับแพรดาวเพื่อนสนิทของเธอไว้ ว่าจะให้พี่เดือนกับพี่ป้อมพาไปหาเฮียสุชาติด้วยกัน แต่วันนี้ที่บริษัทของแพรดาวกลับมีงานเลี้ยงต้อนรับผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่ ซึ่งเป็นเจ้านายโดยตรงของแพรดาวด้วย หญิงสาวจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องอยู่ร่วมงาน และคาดการณ์ว่ากว่าจะเสร็จก็คงดึก
โครงการที่นัดกันไว้ว่าจะไปพร้อมกันก็เป็นอันต้องยกเลิกไป ม่านมุกเลยเปลี่ยนแผนเป็นขออนุญาตเจ้านายของเธอลางานครึ่งวัน เพื่อที่จะรีบไปพบเฮียสุชาติและทำเรื่องกู้เงินให้เสร็จเรียบร้อยก่อนค่ำ ด้วยเกรงว่าพอถึงเย็นแล้วเฮียแกจะไม่ค่อยว่างเพราะวันนี้เป็นวันศุกร์ต้นเดือน ยังไงลูกค้าในผับก็น่าจะเยอะ
และที่สำคัญหากเธอไม่ได้เงินครบตามจำนวนที่ต้องการจะได้มีเวลาไปขอกู้ส่วนที่ยังขาดกับเฮียซ้ง เจ้าของร้านทองที่รู้จักกับเธอและแม่เป็นอย่างดีตามแผนต่อไป
วันพรุ่งนี้แม่ของเธอต้องเข้ารับการผ่าตัดรักษาแล้ว ม่านมุกอยากจะเตรียมทุกอย่างเอาไว้ให้พร้อม เพราะหลังจากที่แม่ผ่าตัดเสร็จเธอก็ต้องดูแลแม่อย่างใกล้ชิด คงไม่มีเวลาที่จะมาทำเรื่องกู้ทีหลังอีก
ไม่อย่างนั้นแม่อาจจะสงสัยได้แถมต้องเป็นกังวลใจมากขึ้นไปอีก เพราะเธอบอกทั้งแม่และคุณหมอธีร์ว่าเงินค่ารักษาได้้ถูกตรียมเอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถ้าไม่โกหกแม่แบบนั้นแม่เธอก็คงไม่ยอมไปโรงพยาบาลตามกำหนดที่ม่านมุกคุยกับคุณหมอเอาไว้
รถยนต์ยังคงเคลื่อนตัวไปตามท้องถนนเรื่อยๆ พร้อมกับเปลือกตาเรียวสวยที่ค่อยๆ ปิดลง ม่านมุกไม่อาจรู้ได้เลยว่าจะมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับตัวเองในอนาคต
PARADISE VIP Pub & Restaurant
"สวัสดีครับเฮียชาติ" ป้อมปราบยกมือไหว้เจ้าของสถานที่ด้วยรอยยิ้ม
"เออสวัสดี ไหนล่ะคนที่แกส่งรูปกับประวัติมาให้ฉันน่ะ" สุชาติรับไหว้พร้อมไถ่ถามอย่างร้อนรน เพราะนี่ก็ปาไปสี่โมงแล้ว เขารับปากคุณธัญไว้ว่าจะไม่เลทไม่สาย ตั้งแต่ไอ้ป้อมปราบมันส่งรูปพร้อมประวัติของผู้หญิงคนนี้มา เขาก็ให้คนของเขาไปสืบดูเป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าผ่านเกณฑ์ที่ต้องการหรือเปล่า
สเปคของเด็กที่คุณธัญต้องการคือ ผู้หญิงที่บรรลุนิติภาวะแล้ว อายุต้องมากกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์ ขายด้วยความยินยอมพร้อมใจไม่ใช่ถูกบังคับ ที่สำคัญต้องซิงและยังโสด เพราะคุณธัญไม่อยากมีปัญหาเรื่องพรากผู้เยาว์ หรือไปยุ่งเกี่ยวกับลูกเขาเมียใคร
ซึ่งผู้หญิงคนนี้ผ่านหมดทุกข้อ ได้รับการตรวจสอบแล้ว ว่ายังโสด ไม่เคยผ่านการมีแฟนมาก่อน ครั้งนี้ที่มาขายเพราะต้องการเงินไปผ่าตัดรักษาแม่
"อยู่ในรถครับ พอดีหนูมุกหลับอยู่"
"หลับอยู่? หมายความว่ายังไงวะ" สุชาติมองลูกหนี้ของเขาอย่างสงสัย
