บทที่ 111 บทที่ 24 (2)

นายตำรวจหนุ่มเอ่ยบอกสั้นๆ มือหนาวางลงขยี้ผมนุ่มของหนุ่มน้อยอยู่สองสามครั้ง จนอีกฝ่ายหน้ามุ่ย ยกมือขึ้นกุมศีรษะตนเองแล้วปัดให้เข้ารูปเข้ารอย

ทวีรัฐมองสบตาเธอยิ้มๆ และวริษาก็พยักเพยิด

“แล้วนี่ทำไมอยู่กันแค่สองคน”

“ก็ อ้าว! นั่นไงคะมาถึงพอดี”

ทวีรัฐเอี้ยวตัวมองตามมือเรียวที่ชี้ออกไป ที่ตรงนั้นชิษณุ...