บทที่ 20 บทที่ 5 (2)

“เล่นละครให้มันสมจริงหน่อยแล้วกัน”

เขากดจมูกลงกับแก้มเธอ วริษาตัวกระตุก หันมามองอย่างเอาเรื่อง และริมฝีปากของเธอก็แตะกันกับเขา ชั่ววินาทีต่อมา ฝ่ามือแข็งแรงก็สอดรั้งศีรษะของเธอ ยามเขาบดเบียดจุมพิตลงมา

วริษาได้แต่ตะลึง ใบหน้าเธอแดงซ่าน

ดวงตาคมเข้มนั้นอยู่ใกล้มากพอที่จะเห็นแวววาววับ... ถ้ามองไม่ผิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ