บทที่ 21 บทที่ 5 (3)

เสียงพูดเจื้อยแจ้วด้วยความตื่นเต้นของถิรายุค่อยลอยห่างออกไป ทั้งๆ ที่เด็กชายอยู่ตรงหน้าเธอนี่เอง วริษายังคงเพ่งมองเงาตัวเองในกระจกใส ซึ่งเต็มไปด้วยหยดน้ำและเผลอยกมือขึ้นแตะริมฝีปาก

หวังที่เธอไม่ควรหวังทั้งที่รู้ดีแก่ใจ มันเกิดขึ้นเพราะจูบนั่น... เพียงแค่จูบเดียว จูบที่เหมือนประชดประชันนั่น ในตอนนี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ