บทที่ 32 บทที่ 8 (1)

ผู้ฟังหัวเราะชอบใจในประโยคหลัง

“เอาไปขายเลหลังได้นะหนูฝน ตอนนี้ก็ยังทัน เจ้าณุมันร้าย มีลูกมีเมียเป็นตัวเป็นตนไม่บอกลุงๆ อาๆ สักคำ ทำเอาญาติๆ เขาทำใจกันแล้วว่าชาตินี้คงไม่ได้เห็นหน้าหลาน เพราะไอ้เจ้าตัวดีนี่ทำแต่งาน จะว่าก็ว่าเถอะ หนูฝนก็อย่าไปโกรธป้าเขาเลยนะ เจ้าณุคงเล่าให้ฟังแล้ว ว่าถูกป้าเขาพาไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ