บทที่ 20 บทที่ 6 หนูก็สู้คนนะ - 50%

"จริงหรือ ทำไมล่ะ" ชายหนุ่มทำหน้าสงสัย ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยราวกับต้องการจับผิดคำพูดของเธอ

"จริงสิ ตาลก็น่าจะรู้ว่าคุณพ่อคุณแม่เราเป็นยังไง ในสายตาของพวกท่าน เราก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กอายุสิบสี่สิบห้าหรอก ดีไม่ดี ต่อให้เราทำงานแล้วท่านก็เห็นเราเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำ"

ตติยะส่ายหน้าช้า ๆ พร้อมกับแค่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ