บทที่ 30 ไม่อยากจะเชื่อ

"คนรักกัน นอนด้วยกัน มันก็ต้องท้องสิ และเขาก็ยินดีรับผิดชอบ เขายินดีที่จะมีอนาคตไปด้วยกันไง รวีถึงได้ปล่อยให้ตัวเองมีลูก"

ประโยคนั้นเหมือนค้อนหนัก ๆ กระแทกลงกลางอกของพร้อมภพ ความเงียบเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น ก่อนที่ทุกอย่างจะระเบิดออกมาเหมือนกับว่าเขาโมโห เหมือนกับว่าเขาไม่พอใจที่ได้ยินคำตอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ