บทที่ 75 ชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย

อีธานค่อย ๆ เดินเข้ามายืนข้างลลิน จับมือเธอไว้หลวม ๆ ลลินสูดลมหายใจลึก ๆ อีกครั้ง ดวงตามองจ้องหน้าพร้อมภพตาไม่กะพริบ

"ลินจะไม่กลับมารบกวนชีวิตพี่พร้อมอีกแล้ว หลังจากวันนี้ไป เราคงไม่ได้เจอกันอีกแล้วนะคะ" แม้ดวงตาจะเต็มไปด้วยน้ำตา แต่ก็ยังมีรอยยิ้มเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นให้เห็น

"ขอให้พี่มีความสุขกับผู้หญิงท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ