บทที่ 132 แม่เลี้ยงเดี่ยว

“วาครับ รอผมก่อนครับ” กันชันวิ่งลงบันได้เลื่อนแล้วเรียกวาริสาเสียงหอบ

“หลิวทำยังไงดีล่ะ” วาริสาจับแขนน้องสาวเขย่าเบาๆแล้วหันไปตามเสียงเรียกก็เห็นแฟนหนุ่มวิ่งกระหืดกระหอบลงบันไดเลื่อนมาหาเธอ

“เดี๋ยวหลิวจัดการเองค่ะ”

"เดี๋ยวครับวา"

“มีอะไรคะคุณกัน” ลัคนามองอดีตแฟนของพี่ชายที่หยุดหายใจหอบตรงหน้า ที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ