บทที่ 33 เจ็บตัว

“แหมพี่วาขา แค่นี้ขนหน้าแข้งพี่วาไม่ร่วงหรอกค่ะ” ลัคนายิ้มหวานให้พี่สาวเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่สาวเลี้ยงลูกน้องและบางครั้งเจ้านายก็ให้เงินพาไปเลี้ยง

“คุยอะไรกันอยู่คะ ดูท่าน่าสนุกนะคะ” ไลลาเดินเข้ามาในห้องทำงานของผู้จัดการฝ่ายจัดงานมือหนึ่งของบริษัทเพื่อจะบอกผู้จัดการให้ไปจัดการเรื่องดอกไม้แทน

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ