บทที่ 42 หาตัวช่วย

“บ้าจริง ใครมันทำวะ” เสียงห้าวสบถเบาๆและตอนนี้เกือบตีหนึ่งแล้วและคิดว่าเขาช่วยเหลือตัวเองไม่ไหวแน่จึงโทรหารัตนนิน

“มีไรวะไอ้น่าน อืม..” เสียงห้าวแหบพร่าตอบเพื่อนเพราะเขาเรียกคู่นอนมารอที่ห้องพักและกำลังปลุกเร้าเจ้างูใหญ่ของเขาอยู่

“อย่าเพิ่งเอา กูถูกวางยาว่ะ มึงตามเด็กของมึงให้กูก่อน เชี่ยเอ้ย..” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ