บทที่ 94 อ้อนเด็ก2

หลังจากที่พนักงานทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จ เธอก็รีบจ้ำอ้าวออกไปอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวสายตาของไกอา ที่มองจ้องเขม็งเธออยู่ตลอดเวลา

“อาหารได้แล้วนะครับ” วินเซนต์เดินมาดูอาหารบนโต๊ะพลางบอกกล่าวไกอา

ร่างอรชรเดินมาชะโงกหน้าดูอาหารเล็กน้อย วินเซนต์เลื่อนเก้าอี้ออกมาจากโต๊ะให้หญิงสาว ไกอาจึงย่อตัวนั่งลงอย่างเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ