บทที่ 83 โดนฆ่าจนเลือดสาด (3)

เปมนีย์พยายามดิ้นเมื่อเขารูดกางเกงชั้นในลงไปลงไปกองอยู่ที่หัวเข่า จริงอยู่ที่เวลามีเมนส์แล้วฮอร์โมนพลุ่งพล่านความต้องการสูง แต่ไม่ใช่ตอนนี้ หล่อนไม่อยากให้เขาล่วงล้ำเพราะใจที่ไม่ปกติ แต่ก็ถูกอุ้งมือแข็งราวคีมเหล็กล็อคคอกดตรึงเอาไว้กับโต๊ะ ได้แต่นอนร้องไห้น้ำตารินอย่างยอมจำนน ยามที่ความแข็งขึงล่วงล้ำ...